Kryteria ocen

KRYTERIA OCEN Z FIZYKI NA POSZCZEGÓLNE OCENY DO POSZCZEGÓLNYCH DZIAŁÓW

pobierz w formacie .doc

Wykonujemy pomiary.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Zna jednostki długości, pola powierzchni, objętości, czasu, prędkości, masy, ciśnienia, siły,
gęstości
Zna podstawowe przyrządy pomiarowe i umie się nimi posługiwać
Potrafi zmierzyć i obliczyć: długości, pola powierzchni, objętość, temperaturę, czas
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Potrafi wyznaczać objętość ciała o nieregularnych kształtach za pomocą cylindra miarowego
Potrafi wyznaczyć gęstość substancji o regularnych kształtach i nieregularnych
Potrafi na najprostszych przykładach wyznaczyć gęstość ciała
Wie, co to jest masa ciała
Wie, jakimi symbolami oznaczamy masę i siłę
Potrafi obliczyć wartość siły ciężkości F = mg
Wie, co to jest ciśnienie
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Wie, które jednostki są podstawowymi w układzie SI
Potrafi przeliczać jednostki długości, masy
Wie, w jakim celu i jak oblicza się średnią arytmetyczną
Wie, co to jest niepewność pomiaru
Potrafi podać zakres i dokładność podstawowych przyrządów pomiarowych
Potrafi wyjaśnić, co to znaczy, że siła jest wielkością wektorową
Zna jednostki będące wielokrotnościami paskala
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi przeliczać jednostki pola powierzchni i objętości
Posiada informacje o różnych skalach temperatur i termometrach
Potrafi przekształcać wzór F = mg
Potrafi objaśnić sens fizyczny pojęcia ciśnienia
Potrafi przekształcać wzór p = F/S
Potrafi obliczyć masę i objętość z wzoru na gęstość.

 

 

Niektóre właściwości substancji. Cząsteczkowa budowa ciał.

Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Zna trzy stany skupienia ciał
Podaje przykłady ciał stałych, cieczy i gazów
Wymienia właściwości cieczy, gazów i ciał stałych
Podaje przykłady ciał plastycznych, sprężystych i kruchych
Wymienia przykłady świadczące o tym, że materia ma budowę cząsteczkową
Wie, że materię tworzą cząsteczki i atomy
Wie, że cząsteczki różnych substancji różnią się od siebie rozmiarami i wielkościami
Wie, że cząsteczki zbudowane są z atomów
Definiuje zjawisko dyfuzji
Definiuje osmozę
Zna definicję roztworu
Wie, że istnieją oddziaływania międzycząsteczkowe
Definiuje spójności przylegania
Wie, co to jest menisk
Zna rodzaje menisków
Wie, co to jest napięcie powierzchniowe cieczy
Wie, jakie znaczenie w przyrodzie mają zjawiska zmiany stanów skupienia ciał
Definiuje topnienie i krzepnięcie
Wie, co to jest parowanie
Definiuje wrzenie
Definiuje skraplanie
Definiuje sublimacje i resublimacje
Wie, że temperatura wrzenia jest stała dla danej substancji w zależności od ciśnienia
Wie, co to jest gęstość
Zna jednostkę gęstości
Wie, że wyższa temperatura oznacza szybszy ruch cząsteczek
Wie, że ogrzewane ciała zwiększają swoje wymiary
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Opisuje stany skupienia na przykładzie wody
Opisuje właściwości ciał stałych, cieczy i gazów
Definiuje ciała sprężyste, plastyczne i kruche
Definiuje powierzchnię swobodną cieczy
Określa znaczenie konwekcji w przyrodzie
Podaje określenia przewodnika i izolatora cieplnego
Wskazuje dobre przewodniki elektryczne i cieplne oraz izolatory elektryczne i cieplne
Podaje przykłady z życia codziennego pierwiastków i związków chemicznych
Rozumie, na czym polega zjawisko dyfuzji i podaje przykłady
Określa rolę dyfuzji w przyrodzie
Opisuje zjawisko osmozy
Rozróżnia spójność od przylegania
Opisuje znaczenie tego zjawiska w życiu człowieka
Wie, co to jest temperatura topnienia (krzepnięcie) Rozróżnia ciała o budowie krystalicznej od ciał bezpostaciowych
Opisuje parowanie, wrzenie i skraplanie i rozróżnia te procesy od siebie
Wyodrębnia podobieństwa i różnicę między tymi procesami
Wie, co to jest temperatura wrzenia
Zna przykłady praktycznego wykorzystania zjawiska rozszerzalności cieplnej ciał
Wyjaśnia zjawiska na podstawie teorii cząsteczkowej budowy materii
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Posługuje się ze zrozumieniem pojęciami „topnienie” „krzepnięcie” „wrzenie” „parowanie”
Wyjaśnia na przykładach, że podział na ciała sprężyste, plastyczne i kruche
Wyróżnia podobieństwa i różnicę we właściwościach ciał stałych, cieczy i gazów
Potrafi zademonstrować i omówić właściwości ciał stałych, cieczy i gazów na wybranym
przykładzie
Rozumie, na czym polega sublimacja i resublimacja
Rozumie, na czym polega zjawisko anomalnej rozszerzalności wody
Rozumie różnicę między masą a ciężarem ciał
Tłumaczy różnicę gęstości tej samej substancji w różnych stanach skupienia ciał
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Dokonuje pomiaru objętości ciał stałych za pomocą cylindra miarowego
Potrafi zaplanować i zademonstrować doświadczenie modelowe przedstawiające zjawisko
rozpuszczania się substancji, mieszania się cieczy
Rozpoznaje z wykresu przemianę fazową
Opisuje na podstawie tego wykresu, w jakim przedziale temperatur substancja jest w stanie
ciekłym i gazowym
Potrafi zaprojektować i przeprowadzić doświadczenie opisujące zjawisko rozszerzalności
temperaturowej ciał
Zna i biegle przelicza jednostki z wykorzystaniem podstawowych przedrostków
Rozwiązuje zadania rachunkowe
Biegle posługuje się tabelami wielkości fizycznych

 

 

Jak opisujemy ruch?


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Wie, na czym polega ruch ciała i objaśnia na przykładach ruch i spoczynek
Potrafi odczytać współrzędną położenia ciała na osi liczbowej
Zna wielkości opisujące ruch
Rozróżnia drogę od przesunięcia
Zna definicję układu odniesienia
Rozróżnia ruch prostoliniowy i krzywoliniowy na przykładach
Wie, co to jest prędkość i jakie są jej jednostki
Potrafi narysować wektor przemieszczenia
Wie, co to jest przyspieszenie Zna jednostki czasu
Wie, z jakim przyspieszeniem ciała spadają na ziemię
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Wie jak obliczać prędkość w ruchu jednostajnym
Rozumie różnicę między prędkością średnią a chwilową
Rozumie, czym jest przyspieszenie
Wie jak obliczać przyspieszenie w ruchu jednostajnym przyspieszonym
Potrafi podać przykład jednostki przyspieszenia
Umie sporządzić wykres V(t) i S(t) dla ruchu jednostajnego i jednostajnie
przyspieszonego
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Rozumie, na czym polega względność ruchu i potrafi wyjaśnić to zjawisko na przykładach
Umie obliczyć wartość przemieszczenia na podstawie podanych współrzędnych
Rozumie i potrafi wyjaśnić, co to znaczy, że droga jest proporcjonalna do czasu trwania
ruchu
Wie, jaki jest sens fizyczny wartości przyspieszenia
Umie przeliczać jednostki prędkości i przyspieszenia
Potrafi skojarzyć wartość przyspieszenia z rodzajem ruchu
Wie jak zmienia się prędkość w różnych rodzajach ruchu
Potrafi opisać ruchy: jednostajny, jednostajnie przyspieszony i opóźniony
Potrafi interpretować proste wykresy
Rozwiązuje zadania o średnim stopniu trudności
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi swobodnie przekształcać jednostki
Potrafi interpretować złożone wykresy
Rozumie, czym jest proporcjonalność dwóch wielkości
Potrafi wskazać przykłady zależności proporcjonalnych
Potrafi swobodnie korzystać z poznanych wzorów i przekształcając je obliczać każdą z
szukanych wielkości
Rozwiązuje zadania problemowe

 

 

Siły w przyrodzie.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Potrafi wymieniać różne rodzaje oddziaływań
Wie, co jest miarą oddziaływań
Wie, że oddziaływania są wzajemne
Zna treść zasad dynamiki
Wie, że bezwładność ciała to cecha, która wiąże się z jego masą
W doświadczeniu potrafi odczytać wartości sił Zna pojęcie siły wypadkowej i siły równoważącej
Umie obliczać ciężar znając masę przedmiotu
Umie podać przykłady siły oporu
Wie, od czego zależy a od czego nie zależy wartość siły tarcia
Zna prawo Pascala i Archimedesa
Podaje warunek pływania i tonięcia ciała zanurzonego w cieczy
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Rozumie, na czym polega bezwładność ciał
Wie, że siła jest potrzebna do zmiany wartości prędkości lub kierunku ruchu
Umie stosować drugą zasadę dynamiki w prostych przykładach
Rozumie, że tarcie statyczne jest siłą reakcji
Wykorzystuje ciężar cieczy do uzasadnienia zależności ciśnienia cieczy na dnie zbiornika
od wysokości słupa cieczy
Opisuje praktyczne skutki występowania ciśnienia hydrostatycznego
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi przydać przykłady par sił akcji i reakcji
Umie opisać ruch ciała w zależności od wartości i kierunku działania wypadkowej siły
Potrafi rozwiązywać typowe zadania z dynamiki
Umie powiązać jednostkę siły z innymi jednostkami układu SI
Stosuje zasadę za chowania pędu w prostych przykładach
Potrafi wyjaśnić działanie silnika odrzutowego
Umie wskazać siły dośrodkowe w różnych sytuacjach
Potrafi wyjaśnić, od czego zależy tarcie i opór powietrza
Podaje przykłady parcia gazów i cieczy na ściany zbiornika
Podaje przykłady wykorzystania prawa Pascala
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi swobodnie przekształcać jednostki
Potrafi swobodnie korzystać ze znanych wzorów i przekształcając ich obliczać każdą z
szukanych wielkości w tym działania na jednostkach w układzie SI
Umie wyjaśnić z punktu widzenia zasad dynamiki zachowanie się ciał w różnych
sytuacjach
Umie stosować zasadę zachowania pędu w złożonych przykładach
Potrafi jakościowo w oparciu o poznane prawa rozwiązywać zadania problemowe
Umie obliczać wielkości fizyczne posługując się wykresami
Oblicza ciśnienie słupa cieczy na dnie cylindrycznego naczynia pgh=ρ
Wykorzystuje wzór na ciśnienie hydrostatyczne w zadaniach obliczeniowych
Objaśnia zasadę działania podnośnika hydraulicznego i hamulca samochodowe
Podaje wzór na wartość siły wyporu i wykorzystuje go do wykonywania obliczeń.

 

 

Praca. Moc.  Energia mechaniczna.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Rozpoznaje przykłady wykonania pracy w sensie fizycznym
Zna pojęcia pracy i mocy
Zna pojęcia energii potencjalnej i kinetycznej
Zna jednostki pracy, energii i mocy
Zna pojęcie energii mechanicznej
Zna zasadę zachowania energii
Wie, od czego zależy wartość energii kinetycznej i potencjalnej
Potrafi w podanym prostym przykładzie opisać przemianę energii mechanicznej
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Umie obliczać pracę i moc w prostych przykładach
Rozumie związek między pracą a energią
Rozumie treść zasady zachowania energii
Potrafi uzasadnić, że zastosowanie maszyn prostych jest pożyteczne
Rozumie pojęcie mocy
Potrafi „przeliczyć na jednostki” wzory na pracę, moc i energię
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Rozumie pojęcie układu ciał
Potrafi wyjaśnić przemianę energii w typowych sytuacjach
Umie obliczać wartość energii potencjalnej
Potrafi obliczać energię kinetyczną korzystając z zasady zachowania energii
Potrafi wykazać, że maszyny proste nie zmniejszają wartości pracy koniecznej do
wykonania
Wie jak obliczać sprawność urządzeń
Rozwiązuje zadania o średnim stopniu trudności
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi wyjaśnić przemianę energii w nietypowych sytuacjach
Rozwiązuje zadania z przemianami energii, mocą i sprawnością urządzeń
Rozwiązuje zadania problemowe o większym stopniu trudności
Sprawnie posługuje się jednostkami

 

 

Przemiany energii w zjawiskach cieplnych.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Rozumie związek energii wewnętrznej ciała z jego temperaturą
Wie, co to jest energia wewnętrzna
Potrafi rozpoznać na przykładach przypadki, w których na skutek wykonanych pracy
wzrasta energia mechaniczna ciała a w których energia wewnętrzna
Potrafi rozpoznać przykłady zmiany energii wewnętrznej przez wymiany ciepła z
otoczeniem
Wie, że ciepło może przechodzić z ciała o temperaturze wyższej do ciała o temperaturze
niższej
Wie, co to jest ciepło właściwe i w jakich jednostkach je wyrażamy
Zna sposoby przepływu ciepła
Wie, że temperatura w czasie topnienia i wrzenia ciał krystalicznych się nie zmienia
Wie, co to jest topnienie, krzepnięcie, parowanie, wrzenie, skraplanie
Wie, co to jest ciepło topnienia i parowania i zna ich jednostki
Zna pierwszą zasadę termodynamiki
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Potrafi podać przykłady przewodnictwa cieplnego, konwekcji i promieniowania
Rozumie, na czym polega różnica między wrzeniem a parowaniem
Rozumie jak zmienia się energia wewnętrzna przy zmianach stanu skupienia
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Zna znaczenie wielkości fizycznych, którymi posługujemy się przy opisie zjawisk
cieplnych
Zna składniki energii wewnętrznej
Ze zrozumieniem posługuje się pierwszą zasadą termodynamiki w prostych przykładach
ilościowych
Rozwiązuje proste zadania związane ze zmianą energii mechanicznej w wewnętrzną
Umie obliczyć wartość energii koniecznej do ogrzania masy danej substancji o zadany
przyrost temperatury
Potrafi interpretować wykresy
Umie obliczyć ilość ciepła potrzebną do stopienia lub odparowania określonej ilości danej
substancji
Wie, na czym polega bilans cieplny
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi rozwiązywać zadania z zastosowaniem pierwszej zasady termodynamiki
Umie ułożyć równanie bilansu cieplnego
Potrafi rozwiązywać zadania problemowe

 

 

Drgania i fale sprężyste.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Rozpoznaje ruch drgający
Wie, co to jest fala
Wie, że w danym ośrodku fala porusza się ze stałą szybkością
Zna pojęcia: amplituda, drgania, echo, wahadło matematyczne, okres drgań, częstotliwość
drgań
Wie, co to jest rezonans
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Rozumie pojęcia okresu i częstotliwości drgań
Zna ich jednostki
Wie, jakie są rodzaje fal
Wie, jaki jest zakres dźwięków słyszalnych
Wie, jakie są skutki nakładania się fal
Zna zjawiska, jakim ulegają fale
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi obliczyć częstotliwość i okres drgań
Umie opisać zjawiska, jakim ulegają fale
Zna związek okresu drgań wahadła z jego długością
Wie, jakie cechy dźwięku można mierzyć a jakie rozpoznaje ucho
Rozwiązuje proste zadania problemowe
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Rozumie szkodliwość hałasu
Wie, co to są infradźwięki i ultradźwięki
Wie, co jest jednostką natężenia dźwięku
Potrafi uzasadnić, dlaczego ciało drgające porusza się na przemian ruchem
przyspieszonym i opóźnionym
Wie, w jakich ośrodkach mogą rozchodzić się fale podłużne i poprzeczne
Potrafi rozwiązywać zadania problemowe wraz z przeliczaniem jednostek
Formułuje samodzielne wypowiedzi związane z ruchem drgającym i falowym

 

 

O elektryczności statycznej.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Wie, że materia zbudowana jest z cząsteczek
Wie, że cząsteczki składają się z atomów
Zna budowę atomu
Zna dwa rodzaje ładunku elektrycznego
Wie, że ciała elektrycznie obojętne zawierają naładowane cząstki
Zna jednostkę ładunku elektrycznego
Wie, że materiały dzielimy na izolatory i przewodniki
Zna sposoby elektryzowania ciał Wie jak oddziałują ładunki
Wie, co to jest pole elektryczne i elektrostatyczne
Zna pojęcie pola jednorodnego i centralnego
Wie, co to jest jon dodatni i jon ujemny
Potrafi narysować linię pola jednorodnego i centralnego
Potrafi podać przykłady elektryzowania ciał
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Wie, od czego zależy wartość siły oddziaływania naelektryzowanych pól
Rozumie różnicę w budowie wewnętrznej przewodnika i izolatora
Wie, że równowaga ilościowa ładunków dodatnich i ujemnych zapewnia obojętność
elektryczną ciał i że ciało naelektryzowane to takie, w którym tą równowagę zburzono
Zna zasadę zachowania ładunku elektrycznego
Zna pojęcie ładunku elementarnego
Wie, co to jest kondensator i do czego służy
Rozumie, na czym polega elektryzowanie przez dotyk i przez pocieranie
Potrafi przedstawiać graficznie różne pola elektryczne
Wie jak naładować i rozładować kondensator
Zna prawo Coulomba
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi korzystać z zasady zachowania ładunku
Rozumie prawo Coulomba i potrafi z niego korzystać
Rozumie, na czym polega elektryzowanie przez indukcję
Potrafi przedstawiać różne pola elektrostatyczne za pomocą linii pola
Wie, od czego zależy wartość siły działającej na ciało naładowane umieszczone w polu
elektrostatycznym
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Rozwiązuje zadania problemowe
Potrafi wyjaśnić efekt rozładowania przez uziemienie
Rozumie różnicę w budowie i mechanizmie elektryzowania się przewodników i
izolatorów
Wie, od czego zależy napięcie pomiędzy dwoma dowolnie wybrany mi punktami,
leżącymi na jednej linii pola elektrostatycznego

 

 

Prąd elektryczny.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Wie, co to jest prąd elektryczny
Zna kierunki przepływu prądu
Wie, co to jest napięcie elektryczne i jaka jest jego jednostka
Zna definicję natężenia prądu oraz jego jednostkę
Wie, z jakich elementów składa się najprostszy obwód i potrafi go narysować, wie do czego służy woltomierz i amperomierz
Potrafi wskazać źródło energii elektrycznej (w otoczeniu)
Zna prawo Ohma
Wie, że podczas przepływu prądu w obwodzie wydziela się energia
Wymienia odbiorniki energii elektrycznej (z otoczenia)
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Rozumie, na czym polega przepływ prądu
Zna warunki na przepływ prądu
Wie jak się w obwód włącza woltomierz i amperomierz
Wie, na czym polega połączenie szeregowe i równoległe odbiorników
Wie jak obliczać pracę i moc prądu
Potrafi obliczać pracę i moc oraz opór elektryczny
Potrafi określić zakres amperomierza i woltomierza
Wie, co to jest kilowatogodzina
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi zbudować prosty obwód według schematu
Umie zmierzyć natężenie i napięcie
Potrafi obliczyć natężenie prądu w prostych obwodach elektrycznych
Rozumie związki między napięciami a natężeniami prądów w łączeniu szeregowym i
równoległym
Rozwiązuje zadania o średnim stopniu trudności wykorzystując znane wzory
Potrafi obliczyć koszt zużytej energii elektrycznej
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi rozwiązywać problemy ilościowe wykorzystując znane prawa i zależności
Oblicza wielkości fizyczne na podstawie wykresów
Sporządza wykresy na podstawie obliczeń
Umie zbudować obwód według otrzymanego schematu
Potrafi dokonać obliczeń parametrów złożonego obwodu elektrycznego
Oblicza koszty zużytej energii elektrycznej w swoim gospodarstwie domowym i
analizuje wyniki

 

 

Zjawiska magnetyczne i fale elektromagnetyczne.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Wie, że magnez ma dwa bieguny
Wie, że wokół ziemi istnieje pole magnetyczne
Wie, że do wykrycia pola magnetycznego służy igła magnetyczna
Potrafi za pomocą opiłków żelaza i magnesu pokazać linie pola magnetycznego
Wie, że wokół przewodu, w którym płynie prąd wytwarza się pole magnetyczne
Zna różnicę między magnesem a elektromagnesem
Wie, co to jest indukcja elektromagnetyczna Zna pojęcie siły elektrodynamicznej
Wie, co to jest transformator
Wie, co to jest fala elektromagnetyczna
Zna prędkość fali elektromagnetycznej w próżni
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Potrafi wyjaśnić, że wokół przewodnika z prądem wytwarza się pole magnetyczne
Wie jak ustawia się igła w polu magnetycznym Ziemi i magnesu oraz potrafi to
narysować
Potrafi omówić budowę transformatora
Wie gdzie wykorzystujemy transformator
Wie, od czego zależy wartość siły elektrodynamicznej
Zna różne sposoby wywoływania zjawiska indukcji
Wie i rozumie, co to jest prąd indukcyjny
Zna regułę lewej i prawej dłoni
Rozumie jak powstaje napięcie w obwodzie wtórnym transformatora
Zna parametry prądu sieciowego w Polsce
Wie gdzie wykorzystuje się w życiu poszczególne zakresy fal elektromagnetycznych
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Potrafi określić kierunek linii pola magnetycznego powstającego wokół przewodnika z
prądem
Umie wskazać podobieństwa pól magnetycznych, cewki i magnesu sztabkowego
Potrafi określić kierunek działania siły elektrodynamicznej
Potrafi określić kierunek siły, z jaką pole magnetyczne działa na ładunek poruszający się
prostopadle do linii pola
Potrafi wyjaśnić, że zjawisko indukcji powoduje powstawanie napięcia w obwodzie
wtórnym transformatora
Potrafi rozwiązywać zadania związane z transformatorem
Umie wyjaśnić działanie silnika prądu stałego
Opisuje jak działa system przesyłania energii elektrycznej
Zna zagrożenia dla środowiska, jakie niesie produkcja i transport energii elektrycznej
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Rozumie sposób określania kierunku i zwrotu siły elektrodynamicznej
Rozumie jak w oparciu o regułę Lenza przewidzieć kierunek płynącego prądu
indukcyjnego
Rozwiązuje zadania problemowe

 

 

Optyka.


Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który:

Umie podać przykłady źródeł światła
Wie, że światło rozchodzi się po linii prostej
Wie, że światło jest falą
Zna zjawiska rządzące tymi falami
Zna prawo odbicia
Wie, co to jest zwierciadło
Potrafi narysować obraz przedmiotu w zwierciadle płaskim
Wie, co to jest soczewka
Zna rodzaje soczewek
Wie, co oznaczają pojęcia ognisko i ogniskowa
Wie, co to jest pryzmat
Wie, co to jest załamanie światła
Ocenę dostateczną otrzymuje uczeń, który:
Wie, na czym polega interferencja i dyfrakcja światła
Potrafi naszkicować jak odbija się światło od powierzchni gładkich i chropowatych
Potrafi graficznie przedstawić obrazy w zwierciadłach płaskich i kulistych
Rozumie jak powstaje obraz rzeczywisty
Wie, że przyczyną załamania światła jest różnica prędkości rozchodzenia się światła w
różnych ośrodkach
Wie, jak różne rodzaje zwierciadeł odbijają światło
Wie, że światło białe padające na pryzmat ulega rozszczepieniu
Wie, co to jest zdolność skupiająca soczewki
Ocenę dobrą otrzymuje uczeń, który:
Wie, że światło ma naturę cząsteczkowo-falową
Wie, że światło możemy traktować jako strumień cząstek zwanych fotonami
Zna zależność załamania światła na granicy dwóch ośrodków od prędkości światła w tych
ośrodkach
Umie wykreślić bieg wiązki światła na granicy dwóch ośrodków
Umie graficznie otrzymać obraz w soczewce skupiającej
Zna praktyczne zastosowanie podczerwieni i nadfioletu i umie to promieniowanie
umiejscowić w widmie światła białego
Wie jak działa oko, lupa, luneta, mikroskop
Wie, na czym polegają podstawowe wady wzroku i jak się je koryguje
Ocenę bardzo dobrą otrzymuje uczeń, który:
Wie, że prędkość światła uwarunkowana jest gęstością optyczną ośrodka
Umie pokazać różne obrazy powstające dzięki soczewce skupiającej i zwierciadłu
wklęsłemu
Zna konstrukcję obrazów otrzymywanych za pomocą soczewki
Potrafi konstrukcyjnie przedstawić bieg promienia świetlnego w układzie złożonym
Rozumie jak powstają wrażenia barwne w świetle odbitym i przechodzącym.